Daar waar de meeste veenkruisen de herinnering levendig houden aan iemand die op die plek het leven liet, staan ook hier en daar gedenkplekken ter ere van zogenaamde “Fagnards”. Fagnards zijn vaak mensen uit de streek die een bijzondere bijdrage leverden aan het natuurlijke karakter van de Hoge Venen. Jean Gehlen was zo iemand…
Jean Gehlen was bosbouwbrigadier. De man had de leiding over een grootschalige sparrenaanplant op het zuidelijke deel van de Fagne Wallonne in 1958. Het waren tijden waar men vooral geïnteresseerd was in de economische exploitatie, veeleer dan de natuurlijke waarde van de Hoge Venen. Ecologische woestijnen, bestaande uit sparren moesten de overwinning van de mens op de natuur aantonen (al beschouwde men ze – zoals nu nog soms het geval is – als echte wilde natuur). Toen Jean Gehlen in 1974 op pensioen ging, werd het kruis opgericht. Zijn documenten werden in het metselwerk verzegeld.
Opvallend is dat men hier koos voor een Lotharings kruis met twee horizontale armen. Vermoedelijk had de geschiedenis van de man hier voor mee te maken.
Jean Gehlen werd immers gedwongen ingelijfd in het Duitse leger als onderdeel van een regiment Elzassers en Lotharingers. Laat nu net ook dit Lotharingse Kruis symbool zijn van de ‘Vrije Fransen’, de verzetsgroep tegen de Duitsers met Charles de Gaule aan het hoofd. Het idee voor de oprichting van de Vrije Fransen kwam van Emile Muselier, een vice-generaal, en wier vader uit Lotharingen kwam. Hij voerde dit kruis in als kenteken van de Vrije Fransen. Het moest hen onderscheiden van het collaborerende Vichy Frankrijk en was bedoeld als symbool voor de strijd tegen het hakenkruis van Duitsland.
Is het na al die jaren toch een teken van verzet tegen de gedwongen inlijving?
O Crux Aves Spes Unica
(O Kruis, ik groet u, mijn enige hoop)
Bezoekje brengen: coördinaten 50.50437 6.11754
In de buurt: Croix Christiane (1,3km)